واقعیت:
واقعیت غمانگیز این است که خشونت خانگی و خانوادگی در استرالیا رایج است و کمتر گزارش میشود.
یک نفر از هر چهار زن حداقل یک مورد خشونت فیزیکی یا جنسی توسط شریک مرد خود را تجربه کرده است.
خشونت غیرفیزیکی نیز شایع است. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره انواع مختلف خشونت خانگی و خانوادگی، به خشونت خانگی و خانوادگی چیست؟ مراجعه کنید.
Men can experience violence as victims, and most men do not use domestic and family violence. Women can also use violence in relationships.
Research shows that domestic and family violence is most often done by men against women.
Men are most likely to experience violence by a stranger in a place of entertainment, while women are most likely to experience violence by someone they know in their home.2
Research shows that domestic and family violence also happens in same-sex relationships.3
حقیقت:
خشونت خانگی و خانوادگی شامل سوء استفاده از قدرت و کنترل بر فرد است. این میتواند از طریق رفتارهایی باشد که همیشه فیزیکی نیستند.
برای مثال، آزار میتواند کلامی، روانی، مالی، جنسی یا معنوی باشد. این میتواند شامل جدا کردن فرد از دوستان و خانوادهاش، تخریب اموال، تهدید یا آسیب به حیوانات یا تعقیب فرد باشد.
برای اطلاعات بیشتر درباره انواع خشونت خانگی و خانوادگی، به تعریف خشونت خانگی و خانوادگی مراجعه کنید.
واقعیت:
تحقیقات نشان میدهد که خشونت خانگی و خانوادگی در تمام بخشهای جامعه، صرف نظر از نژاد، جنسیت، سن، هویت جنسی، وضعیت اقتصادی-اجتماعی، محل سکونت، فرهنگ یا مذهب رخ میدهد.
با این حال، برخی گروهها به دلیل نابرابریهای اجتماعی تشدیدکننده، تبعیض و سایر محرومیتهایی که با آن مواجه هستند، آسیبپذیرتر هستند.
برای مثال، بومیان استرالیا و جزایر تنگه تورس و زنان دارای معلولیت نرخ بالاتری از خشونت خانگی و خانوادگی را تجربه میکنند.
زنان از پیشزمینهها و فرهنگهای متنوع ممکن است با دشواریهای بیشتری در گزارش خشونت خانگی و خانوادگی یا دریافت کمک مواجه شوند. موانع زبانی، انزوای اجتماعی، فشار از سوی اعضای خانواده گسترده و وضعیت نامشخص شهروندی میتواند درک حقوق آنها و دسترسی به حمایت را دشوار کند.
ایالت یا منطقه خود را برای خدماتی که میتوانند در مورد ویزا و مهاجرتACTNSWNTQldSATasVicWA کمک کنند انتخاب کنید.
همچنین ببینید چه اتفاقی برای ویزای یک فرد در صورت وجود خشونت خانگی و خانوادگی میافتد؟
واقعیت:
خشونت خانگی و خانوادگی همهجا رخ میدهد. مطالعات نشان میدهند زنانی که در مناطق روستایی و دورافتاده زندگی میکنند، اغلب شدت بیشتری از آزار جسمی، تکرار بیشتر خشونت و ماندن طولانیتر در روابط آسیبزننده را تجربه میکنند. زنان در مناطق روستایی و دورافتاده از نرخ بالایی از خشونت خانگی و خانوادگی گزارش میدهند.
قربانیان ممکن است ترک رابطه را دشوارتر بیابند زیرا از نظر جغرافیایی یا اجتماعی منزوی هستند، دسترسی کمتری به حمایت و خدمات دارند و گزینههای محدودتری برای حمل و نقل و اسکان دارند.
همچنین ترک محل زندگی در مزرعه میتواند دشوار باشد، زیرا این کار ممکن است مستلزم رها کردن حیوانات، درآمد، داراییها و جامعه باشد.
واقعیت:
اگرچه رویدادهای تک مورد رخ میدهند، خشونت خانگی و خانوادگی معمولاً یک الگوی مداوم از رفتار است. به ندرت فقط یک بار اتفاق میافتد.
خشونت خانگی و خانوادگی اغلب راهی برای کنترل قربانی است و ممکن است شامل آنچه به عنوان «چرخه آزار» شناخته میشود باشد.
با این حال، همه افراد چرخه آزار را تجربه نمیکنند.
چرخه آزار نظریهای است که در سال ۱۹۷۹ توسط دکتر لنور والکر توسعه داده شد. این نظریه الگوی تکراری رفتار در یک رابطه آزاردهنده را توضیح میدهد که خروج از آن را دشوار میکند. این چرخه از مراحل زیر عبور میکند:
۱. انفجار - یک رویداد خشونت خانگی و خانوادگی رخ میدهد.
۲. ندامت - این ممکن است شامل عذرخواهی فردی که خشونت را اعمال کرده، بهانهآوردن یا وعده دادن، سرزنش طرف مقابل یا انکار یا کماهمیت جلوه دادن خشونت باشد.
۳. ماه عسل - زمانی است که هیچ خشونتی وجود ندارد و همه چیز به نظر آرام میرسد.
۴. افزایش تنش - فردی که خشونت را اعمال میکند ممکن است شروع به خردهگیری و تهدید کند. رویدادهای کوچک آغاز میشوند و تنش بالا میگیرد. شخصی که خشونت را تجربه میکند ترسیده و منزوی میشود.
این چرخه سپس خود را تکرار میکند.
گاهی اوقات، با تکرار چرخه، انواع خشونت شدیدتر میشوند و زمان طی کردن چرخه کوتاهتر میگردد.
واقعیت:
قربانیان اغلب نگران هستند که اگر خشونت را گزارش دهند یا اقدام حقوقی انجام دهند، خشونت بدتر خواهد شد.
با وجود اینکه رسیدگیهای دادگاهی میتواند زمان پرخطری برای قربانیان خشونت خانگی و خانوادگی باشد، گزارش خشونت میتواند گامی مهم در توقف خشونت و دریافت محافظت باشد.
اگر نگران گزارش دادن هستید، مهم است با یک خدمات پشتیبانی خشونت خانگی و خانوادگی مانند 1800 RESPECT صحبت کنید. آنها میتوانند به شما در تهیه برنامهای برای اینکه چگونه و چه زمانی گزارش یا اقدام حقوقی میتواند امنتر باشد، کمک کنند.
گزارش به پلیس میتواند مهم باشد. پلیس ممکن است برای محافظت از شما دستور منع خشونت خانگی درخواست دهد یا فردی که خشونت کرده است را با جرم کیفری متهم کند. تحقیقات نشان میدهد کمک پلیس و دستورهای منع خشونت خانگی میتوانند به کاهش خشونت کمک کنند.
واقعیت:
کودکان میتوانند به شدت از خشونت خانگی و خانوادگی آسیب ببینند. این میتواند هم زمانی رخ دهد که کودک مستقیماً خشونت خانگی و خانوادگی را تجربه میکند و هم زمانی که کودک شاهد خشونت علیه یک عضو خانواده است.
اگر کودکی در معرض خشونت خانگی و خانوادگی قرار گیرد، ممکن است:
• باعث آسیب روانی و ضربه فوری شود
• او را در معرض خطر بیشتر آسیب فیزیکی قرار دهد
• اثرات بلندمدت بر سلامت روانی او داشته باشد
• احتمال مشکلات رفتاری را افزایش دهد
• مشکلات اجتماعی و یادگیری ایجاد کند
• احتمال استفاده یا تجربه خشونت در روابط بزرگسالی را افزایش دهد.
همه کودکان در معرض خشونت خانگی و خانوادگی به یک شکل تحت تأثیر قرار نمیگیرند.
برای اطلاعات بیشتر، به تأثیرات خشونت خانگی و خانوادگی بر کودکان مراجعه کنید.
واقعیت:
هیچ کس نمیخواهد مورد سوء استفاده قرار گیرد و مستحق آزار نیست. افرادی که خشونت روا میدارند ممکن است تلاش کنند مسئولیت را به گردن قربانی بیندازند و بگویند که او آنها را عصبانی یا حسود کرده است.
اکثر قربانیان خشونت خانگی و خانوادگی همه تلاش خود را میکنند تا از خشونت جلوگیری کنند و حتی سعی میکنند رفتار خود را تغییر دهند تا شاید آزار متوقف شود. اما این کار مانع خشونت نمیشود زیرا آنها علت خشونت نیستند. علت خشونت، فرد خشونتگری است که تلاش میکند کنترل و قدرت خود را بر قربانی حفظ کند.
حقیقت:
خشونت خانگی و خانوادگی نباید به عنوان موضوعی خصوصی تلقی شود.
این میتواند جرمی جدی باشد که منجر به آسیب یا مرگ شود.
خشونت خانگی و خانوادگی یکی از عوامل قابل پیشگیری مرگ، ناتوانی و بیماری در زنان ۱۵-۴۴ ساله است.
۴۱٪ از قتلهای سراسر استرالیا به دلیل خشونت خانگی و خانوادگی رخ میدهد.
خشونت خانگی و خانوادگی کل جامعه را تحت تأثیر قرار میدهد و سالانه ۲۲ میلیارد دلار هزینه برای استرالیا دارد.
با برخورد با خشونت خانگی و خانوادگی به عنوان موضوعی خصوصی، جدیت آن را نادیده میگیریم و باعث میشویم قربانیان کمتر احتمال دهند که صحبت کنند و کمک بگیرند.
حقیقت:
هیچکس نمیخواهد مورد آزار و کنترل قرار گیرد. دلایل پیچیدهای وجود دارد که باعث میشود فرد نتواند یک رابطه آزاردهنده را ترک کند.
بسیاری از قربانیان خشونت خانگی و خانوادگی میخواهند رابطه را ترک کنند، اما نمیتوانند به دلایلی مانند:
• ترس
• نگرانی از بدتر شدن خشونت
• نداشتن جای امن برای رفتن
• نداشتن پول برای تأمین مخارج خود یا فرزندانشان
• نداشتن دوستان یا خانوادهای که به آنها کمک کنند
• نگرانی درباره امنیت کودکان، خانواده یا حیوانات خانگی
• عدم اعتماد به پلیس یا ترس از درخواست کمک از پلیس
• نگرانی از قضاوت دیگران یا احساس شرم
• تجربه طولانی مدت خشونت که آن را عادی جلوه میدهد
• باور اینکه کسی آنها را باور نخواهد کرد
• عشق به فردی که خشونت روا داشته یا تمایل به ادامه رابطه
• خواست حفظ یکپارچگی خانواده برای فرزندان
• دلایل فرهنگی یا مذهبی.
فردی که خشونت روا میدارد ممکن است از راهکارهای ارعاب و دستکاری مختلفی برای جلوگیری از ترک رابطه توسط قربانی استفاده کند.
قربانیان در زمان تلاش برای ترک یا بلافاصله پس از ترک رابطه در بیشترین خطر هستند.
این موانع ممکن است برای قربانی غیرقابل عبور باشند، یا توضیح دهند که چرا برخی قربانیان چندین بار رابطه را ترک و دوباره به آن بازمیگردند تا سرانجام برای همیشه آن را ترک کنند.
برای دسترسی به خدماتی که میتوانند به افراد در معرض خشونت خانگی و خانوادگی کمک کنند، به بخش دریافت کمک مراجعه کنید.
حقیقت:
اگر قربانی رابطه را ترک کند، فرد خشونتگر ممکن است این اقدام را تهدیدی مستقیم علیه کنترل خود بر قربانی تلقی کند.
تحقیقات نشان میدهد که یکی از خطرناکترین زمانها، ماههای پس از جدایی است.
فردی که در طول رابطه خشونت روا میداشته، ممکن است از راهکارهای مختلفی برای بازگرداندن کنترل بر قربانی استفاده کند. به همین دلیل مهم است که کمک بگیرید و ایمن بمانید.
واقعیت:
قانون، تجاوز جنسی در یک رابطه یا توسط یک عضو خانواده را به عنوان نوعی از خشونت خانگی و خانوادگی شناسایی میکند. این یک جرم جدی کیفری است.
شواهد نشان میدهد که بسیاری از قربانیان، حتی زمانی که سایر اشکال خشونت را گزارش میکنند، تجاوز جنسی را گزارش یا افشا نمیکنند.
ایالت یا منطقه خود را برای خدمات تجاوز جنسیACTNSWNTQldSATasVicWA انتخاب کنید.
واقعیت:
هیچ تحقیقی نشان نمیدهد که زنان ادعاهای دروغین یا بزرگنمایانه در مورد خشونت خانگی و خانوادگی مطرح میکنند تا مزیتی در پروندههای حضانت کودک کسب کنند.
خشونت خانگی و خانوادگی کمتر گزارش میشود. افرادی که تجربه خشونت را دارند، اغلب به دلایل مختلف از جمله ترس از باور نشدن، مایل به صحبت کردن نیستند. برخی تحقیقات نشان میدهد افرادی که خشونت را اعمال کردهاند، اغلب خشونت خانگی و خانوادگی را انکار یا کماهمیت جلوه میدهند.
مهم است که خشونت خانگی و خانوادگی را جدی بگیریم، از جمله در پروندههای حضانت یا زمان جدایی خانوادهها. جدایی و روند دادرسی زمان پرخطری برای خشونت خانگی و خانوادگی است. گاهی اولین باری که فردی احساس میکند میتواند راحت درباره خشونت خانگی و خانوادگی صحبت کند، پس از ترک رابطه و هنگام تنظیم ترتیبات مربوط به فرزندانش است.
حقیقت:
مصرف الکل یا مواد مخدر، مشکلات کنترل خشم یا مشکلات مالی ممکن است محرک خشونت خانگی و خانوادگی باشند، اما علت اصلی نیستند.
افرادی که خشونت میکنند، اغلب چنین مواردی را دلیل خشونت خود معرفی میکنند.
با این حال، آنها اغلب حتی زمانی که هوشیار هستند یا مشکلات مالی کمتر است، همچنان نسبت به قربانی خشونت روا میدارند.
کنترل خشم به ندرت مشکل اصلی است. اغلب فردی که خشونت میکند خشم خود را متوجه قربانی میکند، اما میتواند رفتار خود را در مقابل دوستان، همکاران، اعضای دیگر خانواده یا افراد غریبه کنترل کند. این بدان معناست که خشونت خانگی و خانوادگی معمولاً درباره قدرت و کنترل است و نه صرفاً خشم.
همچنین بسیاری از خانوادههایی وجود دارند که مشکلاتی مانند الکل، مواد مخدر و مسائل مالی دارند، اما هیچ خشونت خانگی و خانوادگیای در آنها رخ نمیدهد.
حقیقت:
ACTNSWNTQldSATasVicWAافرادی که به عنوان لزبین، گی، دوجنسگرا، ترنس، بینابین جنسی یا کوئیر (LGBTIQ+) شناخته میشوند، خشونت خانگی و خانوادگی از سوی شریک زندگی را با نرخی مشابه افراد دگرجنسگرا تجربه میکنند.
افراد LGBTIQ+ ممکن است کمتر احتمال دهند که رفتارها را به عنوان خشونت خانگی و خانوادگی شناسایی کنند یا درخواست کمک کنند.
آنها ممکن است با موانع اضافی در گزارش خشونت خانگی و خانوادگی به دلیل کلیشههای دگرجنسگرایانه و تبعیض روبرو شوند و ممکن است اشکال منحصر به فردی از خشونت مانند تهدید به «آشکارسازی اجباری» در محل کار یا خانواده را تجربه کنند.
استان یا منطقه خود را انتخاب کنید تا خدمات LGBTIQACTNSWNTQldSATasVicWA را پیدا کنید.
حقیقت:
تخمین زده میشود آزار سالمندان بین ۲ تا ۱۰ درصد سالمندان استرالیا را تحت تأثیر قرار دهد.
فرزندان بزرگسال شایعترین عاملان هستند.
رایجترین اشکال آزار سالمندان آزار روانی و عاطفی و آزار مالی است. برای مثال، فرزندان بزرگسال تلاش برای تصاحب پول یا خانه والدین خود.
همچنین مراجعه کنید به آزار سالمندان چیست؟
استان یا منطقه خود را انتخاب کنید تا خدمات سالمندانACTNSWNTQldSATasVicWA را پیدا کنید.
واقعیت:
مهم است که اذعان کنیم خشونت خانگی و خانوادگی بخشی از سنت فرهنگی بومیان استرالیا یا جزایر تنگه تورس نیست.
با این حال، تاریخ استعمار، محرومیت از زمین و فرهنگ، نژادپرستی و جدا کردن کودکان از والدین، غم و اندوه بین نسلی و آسیب ایجاد کرده است. این موضوع منجر به نرخ بالاتر فقر، بیکاری، زندانی شدن، سوء مصرف مواد و محرومیت اجتماعی در جوامع بومیان استرالیا و جزایر تنگه تورس شده است.
تقاطع این عوامل پیچیده با نابرابری جنسیتی باعث شده زنان بومی استرالیا و جزایر تنگه تورس نرخ بالاتر و اشکال شدیدتری از خشونت خانگی و خانوادگی را نسبت به سایر زنان تجربه کنند.
در مقایسه با سایر زنان استرالیایی، زنان بومی استرالیا و جزایر تنگه تورس ۳۲ برابر بیشتر احتمال دارد به دلیل خشونت خانگی خانوادگی در بیمارستان بستری شوند و دو برابر بیشتر احتمال دارد توسط شریک خشونتگر خود کشته شوند.
تحقیقات نشان میدهد تا ۹۰ درصد خشونت علیه بومیان استرالیا و جزایر تنگه تورس گزارش نمیشود. عدم گزارش میتواند به دلیل بیاعتمادی به پلیس یا سایر خدمات، نگرانی از جدا کردن کودکان توسط مقامات حمایت از کودک، ترس از زندانی شدن و تبعیض نژادی باشد. عدم گزارش بهویژه در مناطق دوردست که خدمات محدود و فقدان ناشناختگی وجود دارد، بسیار رایج است.
استان یا منطقه خود را انتخاب کنید تا خدمات حقوقی بومیان استرالیا و جزایر تنگه تورسACTNSWNTQldSATasVicWA را پیدا کنید.
واقعیت:
افراد دارای معلولیت دو برابر بیشتر در معرض خشونت جسمی یا جنسی توسط شریک، در مقایسه با افراد فاقد معلولیت هستند و اغلب این خشونتها گزارش نمیشوند.
زنان دارای معلولیت ممکن است اشکال خاصی از خشونت خانگی و خانوادگی را تجربه کنند که ناشی از وابستگی بیشتر آنهاست. آنها ممکن است در معرض سوء استفاده مالی، سوء استفاده اجتماعی، سوء استفاده تولیدمثلی یا محرومیت از غذا، دارو یا وسایل کمکی معلولیت قرار گیرند.
تجربیات آنها از خشونت معمولاً در طول مدت زمان طولانیتری رخ میدهد و منجر به آسیب جدیتری در مقایسه با زنان فاقد معلولیت میشود.
استان یا منطقه خود را انتخاب کنید تا خدمات مربوط به معلولیتACTNSWNTQldSATasVicWA را پیدا کنید.
- Peta Cox. Violence against women in Australia: Additional analysis of the Australian Bureau of Statistics Personal Safety Survey, 2012: Horizons Research Report. ANROWS, October 2015.
- Australian Bureau of Statistics. Personal Safety Survey, 2016.
- Monica Campo and Sarah Tayton, Intimate partner violence in lesbian, gay, bisexual, trans, intersex and queer communities – Key issues. CFCA Practitioner Resource, December 2015.
- Andrew Day, Ashlen Francisco and Robin Jones. Programs to improve personal safety of Indigenous communities: Evidence and issues. Issues Paper No.4 Canberra: Closing the Gap Clearinghouse. Australian Institute of Health and Welfare, 2013.
- Australian Human Rights Commission. Australian Study Tour Report: Visit of the UN Special Rapporteur on Violence against Women, 10-12 April 2012. Australian Human Rights Commission, 2012; Leanne Dowse, et al. Stop the violence: Addressing violence against women and girls with disabilities in Australia: Background paper. Women with Disabilities Australia, 2013.
- Cathy Vaughan et al. Promoting community-led responses to violence against immigrant and refugee women in metropolitan and regional Australia, the ASPIRE Project: State of knowledge paper. ANROWS, December 2015.
- Sarah Wendt et al. Seeking help for domestic violence: Exploring rural women's coping experiences: State of Knowledge paper. ANROWS, 2015.
- Gita Mishra et al. Health and wellbeing of women aged 18 to 23 in 2013 and 1996: Findings from the Australian Longitudinal Study on Women's Health. Department of Health, 2014.
- Margrette Young, Julie Byles and Annette Dobson. The effectiveness of legal protection in the prevention of domestic violence in the lives of young Australian women. Trends & issues in crime and criminal justice No. 148. Australian Institute of Criminology, 2000.
- VicHealth and Department of Human Services. The health costs of violence. Measuring the burden of disease caused by intimate partner violence – A summary of findings. 2004.
- Tracy Cussen and Willow Bryant, Domestic/family homicide in Australia: Research in practice no. 38. Australian Institute of Criminology, May 2015.
- KPMG. The Cost of Violence against Women and their Children in Australia, 2016.
- Peta Cox. Sexual assault and domestic violence in the context of co-occurrence and re-victimisation: State of knowledge paper. ANROWS, 2015.
- Lesley Laing. No Way to Live: Women's Experiences of Negotiating the Family Law System in the Context of Domestic Violence. University of Sydney, 2010.
- Peter Jaffe et al. Custody disputes involving allegations of Domestic violence: toward a differentiated approach to parenting plans (2008) 46(3) Family Court Review 500.
- Monica Campo and Sarah Tayton, Intimate partner violence in lesbian, gay, bisexual, trans, intersex and queer communities. Key issues, CFCA Practitioner Resource — December 2015.
- Rae Kaspiew, Rachel Carson and Helen Rhoades, Elder abuse – Understanding issues, frameworks and responses, Research Report No. 35 — February 2016.
- Australian Institute of Health and Welfare 2018. Family, domestic and sexual violence in Australia 2018. Cat. no. FDV 2. Canberra: AIHW.
- SCRGSP (Steering Committee for the Review of Government Service Provision) 2016, Overcoming Indigenous Disadvantage: Key Indicators 2016, Productivity Commission, Canberra, 4.103.
- Willow Bryant and Samantha Bricknell 2017. Homicide in Australia 2012–13 to 2013–14: National Homicide Monitoring Program Report. Canberra: AIC.
- Willis M (2011) Non-disclosure of violence in Australian Indigenous communities. Trends and issues in crime and criminal justice 405. Canberra: Australian Institute of Criminology.
- Blagg H, Bluett-Boyd N & Williams E (2015). Innovative models in addressing violence against Indigenous women. State of knowledge paper. ANROWS Landscapes 08/2015.
- Lauren Krnjacki, Eric Emerson, Gwynnyth Llewellyn, Anne M. Kavanagh. Prevalence and risk of violence against people with and without disabilities: findings from an Australian population-based study. Aust NZ J Public Health 2016, 40(1):16-21.
- Plummer S & Findley P (2012) Women with disabilities' experience with physical and sexual abuse: review of the literature and implications for the field. Trauma, Violence and Abuse 13(1): 15-29.
- Dowse L, Soldatic K, Didi A & van Toorn G (2013) Stop the violence: addressing violence against women and girls with disabilities in Australia. Background Paper for the National Symposium on Violence against Women and Girls with Disabilities, Sydney, 25 October. Hobart: Women With Disabilities Australia.